De wet-Breyne: van toepassing op de verkoop van bouwgronden?

Enige tijd geleden legden we u uit wat de wet-Breyne inhoudt.

Logischerwijs is de wet-Breyne van toepassing bij de verkoop van een “sleutel-op-de-deurwoning”. Maar geldt deze wet ook voor bouwgronden? In welk geval?

Een korte opfrissing over de wet-Breyne 

Deze wet beschermt kopers van een pand dat op plan of tijdens de bouw wordt aangekocht, voor bewoning bestemd is (als hoofdverblijfplaats, tweede verblijf of voor verhuur) en in België gelegen is.
De wet-Breyne is ook van toepassing op renovatie- of uitbreidingswerken aan een pand, op voorwaarde dat er eveneens een eigendomsoverdracht plaatsvindt. In dat geval moet de totale prijs van de werken minstens 80% van de verkoopprijs van het pand bedragen. Bovendien moet die prijs hoger zijn dan 18 600€. 

En wat met bouwgronden?

Normaal gezien is deze wet niet van toepassing op bouwgronden. Als de verkoper de grond echter verkoopt met de verplichting om er door een specifieke aannemer een woning op te laten bouwen, zijn de regels van de wet-Breyne toch van toepassing. 

Als een bouwgrond wordt verkocht en tegelijkertijd een bouwcontract wordt gesloten, is de wet-Breyne logischerwijs van toepassing wanneer beide partijen (de verkoper en de aannemer) met elkaar verbonden zijn. Dat is echter niet het geval als er op het moment van de verkoop slechts een vage bouwverplichting bestaat.

Een grijze zone

Dit soort overeenkomsten bevindt zich in de zogenaamde “grijze zone”. Er bestaat echter heel wat rechtspraak over dit onderwerp. Als een koper zijn rechten wil doen gelden en beroep aantekent, kan hij aanvoeren dat de overeenkomsten (van de verkoper en een aannemer) zorgvuldig zijn opgezet om een “sleutel-op-de-deurwoning” te verkopen zonder dit uitdrukkelijk te vermelden. 

Om de verkoper te verdedigen, moet dan worden aangetoond dat er twee afzonderlijke contracten bestaan: één voor de verkoop en één voor de bouw, en dat er geen band bestaat tussen de verkoper en de aannemer.