Bruto- en netto-oppervlakte: wat is het verschil?

Bij de aankoop van vastgoed kunt u geconfronteerd worden met (ogenschijnlijk) verschillende gegevens over hetzelfde onderwerp, zoals de bruto- en netto-oppervlakte.

De m² waarover de verkoper spreekt, zijn niet dezelfde als die van de koper en soms zelfs niet als die van de vastgoedmakelaar. Laten we de definities bekijken om meer duidelijkheid te krijgen:

• Grondoppervlakte: het aantal bebouwde m² (op één niveau)
• Bebouwde oppervlakte: het aantal bebouwde m². Dit omvat alle niveaus, inclusief garages, zolder en kelders.
• Bruto bewoonbare oppervlakte: het totale aantal m² van de woonruimten (inclusief binnenwanden, gevelmuren en de helft van de gemene muren). Merk op dat de plafondhoogte minstens 1,50 m moet bedragen om als bewoonbare ruimte te worden beschouwd.

We kunnen er dan ook van uitgaan dat de netto-oppervlakte de oppervlakte is die fysiek bewoonbaar is. De muren en traphallen worden dus niet meegerekend.

Het Beroepsinstituut van Vastgoedmakelaars legt uit dat voortaan, “om de situatie voor de consumenten te verduidelijken, de FOD Economie vraagt dat, indien de oppervlakte van een eigendom in de publiciteit wordt vermeld, ook de bron en/of de berekeningsmethode die werd gebruikt om deze oppervlakte te berekenen, wordt vermeld”. Deze regelgeving zou uw zoektocht moeten vereenvoudigen en moeten voorkomen dat u nog wordt misleid tijdens het zoeken naar vastgoed.

Nu weet u alles over de bruto- en netto-oppervlakte in de vastgoedwereld.

En omdat een geheugensteuntje altijd van pas komt, vindt u hieronder de formules voor het berekenen van oppervlakten:

Vierkant = Z x Z
Rechthoek = L x B
Driehoek = (B x H)/2
Parallellogram = B x H